Op de koffie bij Mevrouw Janssen

Met enige regelmaat gaat/ging Kingjay even gezellig koffie drinken bij mevrouw Janssen. Ondertussen praten ze over koetjes, kalfjes, biggetjes en andere ongedierte. Oh, en over de wereldproblematiek, Andre van Duin en Duitse krimi’s natuurlijk.

Goedemiddag Mevrouw Janssen, u kijkt een beetje gemeen?
Ja, dat kan wel een beetje kloppen. Maar ik ben wel voldaan. Ik heb net wat stenen gegooid naar een paar rotjongens in de buurt. Hah, dat zal ze leren! Stelletje etters.

Zo, zo, dat is stoere taal voor iemand van uw leeftijd. Hadden ze iets gedaan?
Nee, dat niet. Maar ze zouden het heel goed wel eens van plan kunnen zijn. Ik zag ze wel rondhangen in de buurt. Een beetje te loeren en wachten op hun kans. Maar ik was ze voor! Die zullen zich nog wel eens achter de oren krabben voor ze kattekwaad uithalen. De belhamels.

Maar was dat niet een beetje voorbarig? Ze meteen al bekogelen?
Wat moet ik dan? Een beetje wachten tot het te laat is? Als een zielig oud vrouwtje? Kom nou toch. Nee hoor, Bettie, da’s de dochter van de buurvrouw, leuke meid, pittig ding hoor. Was hier laatst nog op de koffie. Ach, dat was zo gezellig. Hebben we wel uren zitten kletsen. Kwam ze zomaar langs. Vond ik zo leuk van haar…

…mevrouw Janssen, da’s leuk en aardig. Maar wat is er met Betty?
Huh? Oh ja, nou Betty had ze de ook in de smiezen. Die doerakken. En die is ze de hele tijd achterna gelopen. En heeft met hun ouders gepraat. Zodat ze het niet in hun hoofd zouden halen om iets te proberen. Stelletje vlegels dat het zijn.

Maar dit klinkt toch allemaal een beetje als intimidatie en lastig vallen?
Ja, ja, maar u weet hoe ze zijn. Voor je het weet staat je brievenbus in de brand. Of heb je een steen door je ruit. Of nog erger. Nee hoor, dan kun je ze maar beter voor zijn. Met dat schorriemorrie weet je het maar nooit. Dat zei mijn Gerrit ook nog. Die had ze daar ook nog zien staan met een katapult.

Had u dan niet beter de politie kunnen bellen?
De politie? Ja, dat hebben we gedaan. En die zijn ook langs geweest. Maar ja, toen bleken ze wel een katapult te hebben, en steentjes, maar er zat geen elastiek in die katapult. Dus hadden ze volgens de politie niet kunnen schieten. Die hebben die schobbejakken maar weer laten gaan. Ongelooflijk toch? Nee, dan kun je maar beter zelf het heft in handen nemen. De politie heeft hier nog wel een lekker kopje koffie gedronken. Dat was dan wel weer gezellig.

Oh ja? En hoe dronk je politie de koffie?
Met een koffiekopje, lepeltje, suiker en melk, maar zonder de koffie. Zodat ze niet beticht konden worden van koffiedrinken tijdens hun dienst.

Op de koffie bij mevrouw Janssen

Met enige regelmaat gaat/ging Kingjay even gezellig koffie drinken bij mevrouw Janssen. Ondertussen praten ze over koetjes, kalfjes, biggetjes en andere ongedierte. Oh, en over de wereldproblematiek, Andre van Duin en Duitse krimi’s natuurlijk.

Nou mevrouw Janssen, ik heb u in geen eeuwigheid meer gesproken.
Alles goed?
Goed? Nee, niet echt? Ik voel me hier niet meer thuis in dit land. Ik ben zelfs een beetje suicidaal geworden? Maar dat is wel weer voorbij. Nee, ik ben compleet radeloos. Zie het echt niet meer zitten. Vind er niks meer aan. Er moet echt wat gebeuren. Keiharde maatregelen moeten worden genomen. De tijd van struisvogelpolitiek is voorbij. Actie moet er genomen worden. Harde actie!

Laat me raden. U bent ondersteboven van het wereldrecord dominosteentjes omver gooien? De intocht van Sinterklaas is u een buitenlander teveel?
Het intrekken van de klacht tegen Lubbers vindt u laf?

Nee, nee, nee. U mag hier geen grapjes over maken hoor. Dan hoef ik u voorlopig niet meer te spreken. Ons recht op vrije meningsuiting is ons ontnomen. Door die mensen. U weet wel over ik wie ik het heb. Nou, ik wil niks met ze te maken hebben hoor. Mijn man, Gerrit, die heeft zijn baard al afgeschoren. Ja, die wil ook geen risico’s meer lopen. Ik doe voorlopig zelf ook geen lange jurk meer aan. We denken er zelfs aan om Bello weg te doen, ons geitje. Drastische maatregelen zijn er nodig.

Nou, nou, nou mevrouw Janssen. U woont in een klein dorpje met een handjevol inwoners. Ik had toch iets meer nuchterheid van u verwacht.
Nuchterheid? Ze gebruiken onze leuke gezinscampings om zelfmoordenaars op te leiden. En dan moet ik daar straks met mijn Gerrit weer naartoe? We zijn nergens meer veilig.

Dat ging om een groep PKK-strijders. Dat is weer heel wat anders. En ik heb meer medelijden met die mensen dat ze op zo’n camping werden gedropt. Dat is wel een hele harde opleiding. Keihard leren ping-pongen en in tien seconden een iglotent op zetten. Nou, daar win je geen oorlog mee.
Ja, maakt u er maar weer grapjes over. Maar ik zit iedere zondag bibberend in de kerk. En ik slaap slecht ‘s nachts. Ach, meneer, het is toch allemaal wat. Als goede, fatsoenlijke, vaderlandslievende burgermannen niet meer veilig zijn.

Pardon? Bedoelt u Theo van Gogh? U gaat me niet vertellen dat u als lieve, oude mevrouw van in de zestig nou zoveel met Van Gogh heeft gehad.
Nee, ik bedoel die meneer Wilders. Onze kapper, hier in het dorp heeft zijn kapsel bedacht. Wist u dat? Ja, daar is hij heel erg trots op. Kapsalon Janssen en Jansen. Geen familie hoor. Al jaren een fijne traditiegetrouwe familiezaak. Niet altijd een kapsalon geweest overigens. Vroeger maakten ze suikerspinnen, maar nu zijn ze al weer een poosje een kapsalon.

U bent dus ook voor de harde aanpak. Niet even gezellig een beetje praten. Bent u dan ook tegen meneer Cohen omdat hij met iedereen thee drinkt?
Oh nee hoor. Ik vind meneer Cohen zo’n sympathieke man. Heel gezellig. En ik mag natuurlijk ook graag een kopje thee drinken. Dat doe ik ook altijd met de buurtjes. Fijn, met een biscuitje erbij. Soms een beetje scrabblen en rummikubben. Niks mis mee. Meneer Cohen is hier zelfs nog geweest een keertje. Een werkbezoek om ook te zien hoe het nou in de roe…ro…ruuroel, nee, rurale gebieden er aan toe gaat. Kwam hij lekker een kopje thee drinken. Heb ik speciaal een paar soesje gehaald bij bakker Janssen, geen familie hoor. Maar je doet natuurlijk wel wat extra’s voor zo’n man.

En hoe dronk meneer Cohen zijn thee?
Nou. dat wist hij niet meteen. Hij had al een klontje suiker erin gedaan, maar toen de buurtjes allemaal een zoetje erin deden, deed hij er ook maar een zoetje bij. Hij wilde zich wel een beetje aan onze gewoontes aanpassen.

Op de koffie bij mevrouw Janssen

Met enige regelmaat gaat/ging Kingjay even gezellig koffie drinken bij mevrouw Janssen. Ondertussen praten ze over koetjes, kalfjes, biggetjes en andere ongedierte. Oh, en over de wereldproblematiek, Andre van Duin en Duitse krimi’s natuurlijk.

Zo mevrouw Janssen, het leek me tijd worden om u weer eens op te zoeken. Hoe gaat het?

Nou, gaat wel. Mijn man en ik zijn een beetje overstuur eigenlijk. Maar dat zal u wel niet interesseren op dit moment. Met uw verjaardag en Sinterklaas enzo. En de feestdagen op komst. Druk, druk, druk, niet?

Jawel, maar toch ben ik nieuwsgierig. Waarom bent u overstuur? Gaat u er als minima ook op achteruit?

Nou ja, dat eigenlijk ook wel. Ja, dat heeft u goed. We verdienen nu zo’n 127 procent van het minimuminkomen. Dus we dachten dat we goed zaten. We hadden eigenlijk ook alle plannen al geregeld. Om te verhuizen bedoel ik dus. Maar ja, nu gaat er 8 procent af. We kunnen Rotterdam wel vergeten. En dat had mijn man als gepensioneerd havenarbeider toch wel leuk geleken.

Dat is inderdaad niet leuk. Ik kan me voorstellen dat u overstuur bent.

Oh, maar daar zijn we eigenlijk niet van overstuur. Nou ja, eerst wel. Ook omdat Sinterklaasinkopen er niet echt inzitten dit jaar. Nou, toen wilden we toch eigenlijk wat leuks doen. Dus met al die prijzenoorlogen dachten we toch nog wel wat te kunnen halen in de supermarkt. Maar daar lopen ze nog steeds te meppen. Toen zijn we maar thuis gebleven. Maar ja, onze voorraadkast raakte langzaamaan leeg.

Verschrikkelijk zeg. Dus toen raakte u overstuur?

Nou ja, het werd er niet beter op nee. Maar toen vertelde mijn man het hele verhaal aan de buurman en die stelde voor om dan eens gezellig met zijn allen te gaan uit eten. Omdat wij niks hadden en dan konden we onze zorgen even vergeten.

Da’s aardig. En wat bent u gaan eten? Chinees? Italiaans?

Nee, dat was dus het probleem. Hij wilde Duits eten. Nou hadden wij nog nooit een Duits restaurant gezien, maar er was er wel een. Heel ongezellig en er waren maar weinig mensen. En tijdens het wachten leek het erop alsof er steeds minder mensen waren en steeds meer eten. En er hing zo’n nare, doodse sfeer. Daar raakten we van overstuur en dus zijn we maar snel weg gegaan. We hebben nog wel een kopje koffie gedronken.

Oh, en hoe de drinken de Duitsers de koffie?

Nou, vrij normaal. Maar wel met een erg eigenaardig roerstaafje. Heel vreemd gevormd. Ik kende die vorm nog wel van vroeger, maar sinds de kinderen er zijn al niet meer gezien.

Op de koffie bij mevrouw Janssen

Met enige regelmaat gaat/ging Kingjay even gezellig koffie drinken bij mevrouw Janssen. Ondertussen praten ze over koetjes, kalfjes, biggetjes en andere ongedierte. Oh, en over de wereldproblematiek, Andre van Duin en Duitse krimi’s natuurlijk.

Zo mevrouw Janssen, fijn boodschappen gedaan?

Ik weet het niet hoor meneer. Het is me wel een beetje vreemd met die supermarkten niet? Eerst schoppen je ze dood en dan breekt er daarna een oorlog uit.

Ja, een prijzenoorlog? Maar dat is toch een goede zaak?

Ja, dat is natuurlijk wel waar. Maar dan doen ze van die rare producten in de aanbieding Koffiemelk en scheerschuim goedkoper. Maar ook frisdrank en kattenvoer is in prijs verlaagd. Dat is natuurlijk een gemiste kans.

Een gemiste kans? Hoezo?

Ja, lijkt er toch op alsof ze niet goed durfden om bier en hondebrokken in prijs te verlagen. Dat was nou pas een echte stunt van de Albert Heijn geweest. En dat kan ik goed gebruiken. Mijn Gerrit drinkt graag een biertje en dan krijgt Boris, da’s onze hond, ook eens wat extra’s. Maar scheerschuim is ook niet weg natuurlijk. Voor Gerrit dan natuurlijk, niet voor Boris.

Dat is duidelijk. En hoe was de rest van uw week?

Nou, ik had het mijn buurvrouw, mevrouw Antjes, nog over die zaligmakerij van de Paus. Da’s toch ook wat, niet? Allemaal niet kardinalen en wat zo niet meer. En hier is echt een heel aardig vrouwtje die alle katten uit de buurt opvangt en daar hoor je niks over.

Ja maar, het ging om Moeder Teresa. Da’s toch andere koek?

Och, ja, misschien wel. Maar dit vrouwtje is niet mis. Al die katten in huis. En net zo aardig tegen allemaal hoor. Ook een alleraardigst, sympathieke dame. Moedertje Tessa noemen we haar nu. Maar ze heet eigenlijk gewoon Wilma hoor. Ik had hoor zondag nog hier op de koffie.

Oh? En hoe drinkt ze haar koffie?

Nou, eigenlijk met melk, maar ik had de koffiemelk op, want ik wilde pas maandag nieuwe kopen na de prijsverlaging.

Op de koffie bij mevrouw Janssen

Met enige regelmaat gaat/ging Kingjay even gezellig koffie drinken bij mevrouw Janssen. Ondertussen praten ze over koetjes, kalfjes, biggetjes en andere ongedierte. Oh, en over de wereldproblematiek, Andre van Duin en Duitse krimi’s natuurlijk.

Zo mevrouw Janssen, hoe gaat het met u?

Ach, komt u ook nog weer eens langs? Da’s een poos geleden. U heeft alweer een compleet andere jas aan. Ik wou dat mijn Gerrit weer eens een nieuwe jas zou kopen. De najaarsopruiming komt er alweer aan. Maar gezellig, kom verder.

Dank u. Ik dacht, er is weer een hoop gebeurd in Nederland met de Oranjes enzo en dus ga ik maar weer eens bij mevrouw Janssen langs.

Een hoop gebeurd met de Oranjes? U bedoelt de 5-0 overwinning op Moldavie? Prachtig niet? Gerrit veerde weer helemaal op. En dat was een poos geleden hoor. Dat Gerrit op heeft geveerd. Daar had ik het laatst nog over met mijn buurvrouw.

Ja, ja. Prachtig. Maar dat bedoelde ik natuurlijk niet. Ik bedoelde met de koninklijke familie. U weet wel.

Oh, de baby van Maxima. Prachtig ja. Ik hoop dat het een jongen wordt. En dan een beetje meer een kerel dan zijn vader. En die andere twee krijgen ook een kind niet? Constatijn en Laurentien? Wist u dat Laurentien eigenlijk gewoon Petra heet? Jammer dat haar naam is veranderd. Als Petra had ze toch dichter bij het volk gestaan.

Mevrouw Janssen, ik bedoelde natuurlijk Johan Friso en Mabel Wisse-Smit. Wat vindt u daarvan?

Och, die twee. Die horen nu toch niet meer tot de koninklijke familie? En Oranjes zijn ze ook niet. Ik begreep u gelijk wel hoor. Ik zat u wat te dollen.

U bent veel veranderd mevrouw Janssen. En dat nog op uw oude dag. Wat vindt u anders van de supermarktmoord?

Ja, vers vlees bij de Dirk. (Mevrouw Janssen gniffelt). Een echte prijsknaller. (Mevrouw Janssen gniffelt iets anders). Freefightwedstrijden tussen AH-personeel en vakkenvullers van de Dirk. (Mevrouw Janssen barst nu uit in onbedaarlijk lachen).

Nou zeg. Het lijkt me niet iets om grapjes over te maken, mevrouw Janssen.

Nee, da’s waar. Sorry. Laten we het dan maar weer over Mabel Wisse-Smit hebben. Ze was hier laatst ook nog op de koffie.

Oh? Hoe dronk ze haar koffie?

Met suiker, maar ze had wel haar eigen suiker meegenomen.

Op de koffie bij mevrouw Janssen

Met enige regelmaat gaat/ging Kingjay even gezellig koffie drinken bij mevrouw Janssen. Ondertussen praten ze over koetjes, kalfjes, biggetjes en andere ongedierte. Oh, en over de wereldproblematiek, Andre van Duin en Duitse krimi’s natuurlijk.

Zo, mevrouw Janssen. Da’s een poos geleden. Hoe is het met u?

Och ja, wat zal ik er eens van zeggen. We hebben een drukke week achter de rug. Een hoop gedoe. Ik heb nog niet een keer Lingo kunnen kijken. Verschrikkelijk is het.

U klinkt overstuur. Vertelt u eens rustig wat er aan de hand is?
Ach, vorige week gingen Gerrit, da’s mijn man, en ik als onderdeel van onze vakantie in eigen land eens lekker naar Wilnis. Na al die warmte was het wel eens lekker weer om de handen uit de mouwen te steken.

Dus u heeft meegeholpen met opruimen daar?
Nee, het was juist dat we twee daarvoor in Zandvoort zaten met veel Duitsers en mijn man was veel met ze opgetrokken. En hij wilde ook wel eens een kuil graven. Wisten wij veel dat dat net een dijk was.

Oef, da’s niet zo handig. En toen?
Nou, toen we herinnerden we ons dat verhaal van dat Friese meisje dat haar vinger in de dijk stak en we dachten dat dat wel een goede oplossing was. Dus zijn we een Fries meisje gaan ophalen.

Euhm, mevrouw Janssen. Dat was geen Fries hoor…
Nee, daar zijn wij nu ook wel achter. Dus hebben we dat kind maar in Venlo afgezet. En het erge is dat Gerrit dan na zoiets alsnog niet van ophouden weet hè. Hij gaat maar door. Nu wil hij naar Woerden.

Dan blijft u dan toch gewoon lekker thuis?
Nou, daar kun je wel op rekenen. Ik wil gewoon een lekker avondje met weer eens Lingo, Martin Gaus en André van Duin. Hè, daar kan ik me op verheugen.

En dan zeker met een lekker kopje koffie erbij?
Ja, eindelijk weer een fatsoenlijk kopje koffie. Niet met zo’n voetenbadje.

Op de koffie bij mevrouw Janssen

Met enige regelmaat gaat/ging Kingjay even gezellig koffie drinken bij mevrouw Janssen. Ondertussen praten ze over koetjes, kalfjes, biggetjes en andere ongedierte. Oh, en over de wereldproblematiek, Andre van Duin en Duitse krimi’s natuurlijk.

Kijk eens aan. U heeft de koffers al ingepakt mevrouw Janssen? Gaat u op reis?
Nee, nee. Ik moet zich nog uitpakken. We zijn net terug uit Edinburgh. Het werd ons daar een beetje te heet onder de voeten. Toen zijn we doorgevlogen naar Trondheim, maar daar was het al niet veel beter. We hebben nooit zoveel succes met vakanties.

Hmm, het ruikt hier een beetje vreemd. Heeft u het gas nog aan?
Oh jeetje. Ik ga gelijk even kijken. Blijf maar even zitten hoor jongen. Ik geloof dat je gelijk hebt. Zo, het gaskraantje is uit. Tsjonge, wat dom zeg.

En die benzinelucht? Waar komt die vandaan?
Oh, dat zal mijn man zijn. Gerrit, hou nou eens op met spelen! Daar komen nog ongelukken van.

U ziet er anders wel beeldig uit. Prachtige diamanten zijn dat zeg.
Ja, mooi niet? Ik kreeg ze voor een zacht prijsje aangeboden. Echt ongelooflijk. Een koopje. Daar zeg je als vrouw van middelbare leeftijd natuurlijk geen nee tegen.

Aha…en die twee schilderijtjes op de muur achter u…
Ja? Dat zijn echte Van Gogh’s hoor. Ook al zo’n buitenkansje. Daarom dachten mijn man en ik dat het wel onze geluksweek zou zijn. En zijn we op reis gegaan. Maar het geluk zal weer op zijn voorlopig. Ach, zo gaan die dingen niet waar.

Ik vrees inderdaad dat uw geluk op is. U bent niet toevallig nog wezen winkelen in de IKEA?
Ja, we zijn alle vestigingen bij langs geweest. Mijn man moest overal pakketjes afleveren. Ik weet niet wat het precies is met Gerrit de laatste tijd, maar hij doet zo raar. Nadat ik van de week gezellig samen met buurvrouw Antjes een aflevering van Tatorthad gekeken, moest ik ineens een brief voor hem schrijven in het Duits. Ach, het is me allemaal wat.

Voor de zekerheid mevrouw Janssen, u weet hoe ze in de gevangenis hun koffie drinken?
Ja, natuurlijk. Een koffie verkeerd is favoriet, dat lijkt me duidelijk.

Mevrouw Janssen is niet thuis

Na meerdere malen bij haar te hebben aangebeld, lijkt mevrouw Janssen niet thuis te zijn. Of ze is te druk met andere zaken waardoor ze geen tijd heeft voor een gesprekje. Kan ook zijn dat ze hard aan het stofzuigen is en daardoor de deurbel niet hoort. Of wellicht is meneer Janssen in een romantische bui en….yuk. Wat de reden ook moge zijn, de deur blijft gesloten en vandaar geen interview met mevrouw Janssen deze week.

 

Op de koffie bij mevrouw Janssen

Met enige regelmaat gaat/ging Kingjay even gezellig koffie drinken bij mevrouw Janssen. Ondertussen praten ze over koetjes, kalfjes, biggetjes en andere ongedierte. Oh, en over de wereldproblematiek, Andre van Duin en Duitse krimi’s natuurlijk.

Zo mevrouw Janssen. Hoe is het met u deze zondag?
Goed hoor jongen. Wil je een handje pepernoten? En ben je wel braaf geweest het afgelopen jaar? Anders ga je zo in de zak naar Spanje hoor. Dat weet je toch wel? Heb je je schoen al gezet? Met een wortel erin? Wil je een wortel van me anders? En je verlanglijstje…is die al af? En…

Ho…juu…rustig mevrouw Janssen. Ik ben lichtelijk te oud voor Sinterklaas. En u ook lijkt me.
Oh, dat vind ik jammer. Gelukkig is mijn man inmiddels al zo dement dat hij opnieuw in Sinterklaas gelooft. Alleen vergeet hij natuurlijk telkens zijn schoen te zetten en weet hij de tekstjes van Sinterklaasliedjes ook niet. Dat is wel jammer. Maar marsepein en pepernoten gaan er wel in bij hem.

Mevrouw Janssen, ik wilde het eigenlijk niet over Sinterklaas hebben. Wat vond u van het opstappen van Rosenmoller?
Paul Rosenmoller? Oh ja, hij stapte op omdat zijn familie belangrijker was niet? Dat kan ik me goed stellen zo voor de feestdagen. Hij kan zich nu wel mooi schminken en dan als Zwarte Piet zijn kinderen verrassen en strooigoed naar binnen gooien.

Ja, misschien kan hij wat losse flodders naar binnengooien die hij per post opgestuurd heeft gekregen. Maar nu heeft u het weer over Sinterklaas. Thom de Graaf is opnieuw gekozen als lijsttrekker van D’66. Wat vindt u daarvan?
Ja, Thom de Graaf. Da’s zo’n mooie krullebol. Als hij wat schoensmeer op zijn koppie smeert, een mooie pofbroek aan en een paar grote oorbellen in en dan is hij eenprachtpiet. En dan kan Wim Kok een baard omdoen als Sinterklaas en dan Jeltje van Nieuwenhoven als paard. Dat zou pas nieuwe politiek zijn.

Ik geloof dat GroenLinks en D’66 genoeg excuusallochtonen hebben om voor Zwarte Piet te spelen en de PvdA gooit het vooral op nieuwe gezichten, zoals Wouter Bos.
Ja, dat is ook een mooie vent. Maar hij is de enige homeseksuele jongen die via de voordeur naar binnen mag, niet? Ik vind Bos echter geen goed Pietje. Nee, dan was Melkert toch beter als Zwarte ZeurPiet en Pronk als vrijgevige Sint natuurlijk.

Pff…ik geef het op. Hoe laat was u terug uit Zaltbommel?
Pas heel laat in de avond. Gelukkig had de Sint genoeg koffie klaar staan.

Ah, en hoe drinkt de Sint zijn koffie?
Hij drinkt het liefst zwarte koffie, maar van allerlei actiegroepen en empancipatiebewegingen moet hij er ook wat melk bij in doen.

Op de koffie bij mevrouw Janssen

Met enige regelmaat gaat/ging Kingjay even gezellig koffie drinken bij mevrouw Janssen. Ondertussen praten ze over koetjes, kalfjes, biggetjes en andere ongedierte. Oh, en over de wereldproblematiek, Andre van Duin en Duitse krimi’s natuurlijk.

Goedemiddag mevrouw Janssen, wat ziet u er chagerijnig uit?
Ja, dat klopt. Ik heb enorme ruzie met mijn man, Gerrit. Eigenwijze flapdrol dat ie is.

Zo, zo. Wat is er allemaal aan de hand dan?
Nou, ik wilde het huis eens even flink schoonmaken zodat ik het tot de feestdagen alleen nog hoef bij te houden. Maar nu heeft mijn man een eigen kast, die hij altijd stijf op slot heeft. Ik wilde die kast ook uitruimen, maar hij weigert me de sleutel af te geven. En ik weet bijna zeker dat hij er tabak, vloeitjes en lucifers heeft. Alle benodigheden om te roken, terwijl hij dat niet mag van de dokter vanwege zijn hart.

Maar waarom vindt u nu vervelend dat die kast op slot zit? Omdat u anders niet het hele huis kunt schoonmaken of omdat er rookwaar in zou kunnen liggen?
Allebei. Ga jij nou ook al zo eigenwijs lopen doen?

Nou, nou. Rustig een beetje mevrouw Janssen. Wat gaat u er nu aan doen?
Ik heb hem nog tot morgenmiddag gegeven. En als ik dan nog niet in zijn kast mag kijken, dan wachten hem ‘hele nare dingen’. Dat heb ik hem precies zo gezegd. En buurvrouw Antjes is het helemaal met me eens hoor.

Poeh, poeh. Een heus ultimatum dus. Wat zegt uw man er van?
Die heeft nog niet gereageerd. Hij zal het vanavond wel weer met iedereen in de biljartclub bespreken. Zo is ie ook nog wel weer. Bah, misschien ga ik deze week wel weer naar Volendam.

Naar Volendam? Hoe komt u daar nu zo bij?
Daar ben ik van de week met buurvrouw Antjes naar toe geweest. Even een dagje weggeweest. Was echt enorm gezellig. We hebben er ook zo leuk koffie gedronken. Echt fantastisch.

Echt waar? En hoe drinken de Volendammers hun koffie?
Met heel veel suiker, echt heel veel suiker.

Home of the happy cloud