Eierdoos

Een idee waar ik al een poos mee rond en loop en volgens mij nog wel eens echt een succes zou kunnen zijn ook. Het komt voort uit een gesprek in een restaurant met vrienden die het ludieke idee hadden om ijsthee op de markt te brengen die nooit hetzelfde smaakt. Een organische ijsthee met liefde en zorg bereid. Handwerk, maar wel met een stevig merk. Subtiel, maar het ging mij niet ver genoeg. Ik ben nogal een streber. Voortbordurend onstond het concept voor Hapje en Drankje.

lees meer »

Al eerder even genoemd in een stukje in Epicentrum, maar hier ook als echt ei. Een overlastfeestje. Je kent ze vast wel. Van die briefjes waarop een van je buren aankondigd binnenkort een feestje te gaan geven, wat mogelijkerwijs wat overlast zou kunnen veroorzaken. Als je er teveel last van hebt, ben je van harte uitgenodigd om langs te komen en van de feestvreugde mee te genieten. En natuurlijk ook een borreltje mee te drinken. Maar wat nou als het hele feestje niet meer is dan mensen die langskomen omdat ze last hebben van de overlast? Verder zijn er geen gasten! Vereiste is wel natuurlijk dat je dan flink wat overlast veroorzaakt. Want anders zit je daar in je eentje met Rammstein keihard uit je speakers gallend. Goed, kans op falen is groot. Maar het idee is leuk. Vind ik dan.

Ik heb nog een boel ideeėn die ik nog moet uitwerken, maar druk, druk, druk. Dus jas ik er eerst nog wat oude eieren doorheen. Voor ze beginnen te stinken. Deze stamt ook alweer uit mijn NCRV-tijdperk en heb ik daar destijds ingestuurd voor een pitch. Uiteindelijk er niet doorheen gekomen, maar hier alsnog de kans om het op te pakken. Of niet natuurlijk. De pitch was voor een aantal experimenteerslots (op zondagnacht om 2.00 uur 's nachts ofzo) en stond open voor al het personeel van de NCRV. Een heus maatschappelijk bewust tv-programma met een poging het spannend te houden.

lees meer »

Nog eens even een simpel idee zomaar tussendoor. De koopnacht. We hebben al een koopzondag en koopavond. Maar aangezien we niet aflatende drang hebben tot het aanschaffen van spullen die we maximaal een jaar lang leuk vinden, lijkt de koopnacht een uitkomst. Natuurlijk gezellig met muziekbandjes, panfluitspelende Zuid-Amerikanen en de hele santekraam. Lijkt me dat dit evenement van vrijdag op zaterdag moet plaatsvinden, en in of bij een overdekt winkelcentrum. Hoewel een zwoele zomernacht helemaal ideaal is.

Een koopnacht voor de thuisblijvers die niet op vakantie gaan. Luchtige lakens, matrassen en kussens zijn natuurlijk allemaal in de aanbieding. Maar ook andere, meer opwindende producten, voor tijdens de nacht, staan volop in de belangstelling. In boekwinkels liggen nachtelijke titels in de etalage en bij de slijterij worden diverse nachtmutsjes gepromoot. Slapen met de sterren kan dit geheel nog verder opleuken en de eerste de beste die dit idee serieus neemt, moet zich schamen.

Start een dienst die mensen komt ophalen met een busje om naar de sportschool te gaan. Mensen die van zichzelf weten dat ze een abonnement nemen, maar niet de discipline hebben om regelmatig te gaan, kunnen hiermee een stok achter de deur nemen. Het zou eigenlijk een service moeten zijn van sportscholen. Nu zijn die zweetscholen al duur genoeg, maar op deze manier kun je in elk geval ook daadwerkelijk gebruik maken van datgene waarvoor je je blauw betaald.

Het zal een stuk lastiger zijn om niet te gaan als er iemand voor je deur staat die je zegt dat je mee moet komen. En als extra service je voor mietje uitmaakt, als je niet gaat. Maar dat is tegen een meerprijs lijkt me. Kan een reclamestunt zijn voor een sportschool, losse dienst voor iemand met een aantal busjes of een serieuse extra optie bij een abonnement. Dat is alles, zou niet weten wat ik er nog meer over moet zeggen. Behalve dat het aantal potentiėle klanten erg groot is.

Dit idee stamt nog uit de tijd dat ik bij de NCRV werkte. Toen verzon ik nog wel eens van die maatschappelijk verantwoorde sites met iets met tv en radio erbij. Want dat paste wel bij die omroep, dacht ik. Deze heb ik volgens mij nooit voorgesteld en is eigenlijk ook behoorlijk simpel. Toch zou het iets kunnen hebben. Maar dan moet het wel zo'n maatschappelijk, breed, Postbus51-achtige opzet hebben.

lees meer »

Een beetje zichzelf respecterende man loopt rond met een zakcomputer die geheel draadloos synchroniseert met de computer en bij voorkeur is er ook nog te bellen met het ding. Toch lijkt dit concept onder vrouwen niet heel hard aan te slaan. En dat is logisch en tegelijkertijd ook een kans die is blijven liggen. Volgens mij kan electronisch comfort vooral goed aanslaan als het lijkt op een concept waarmee iemand vertrouwd is.

Nu hangt bij mij mijn moeder al sinds jaar en dag een kalender in de keuken. Dit is verreweg de belangrijkste PIM (Persoonlijke Informatie Management) bij mijn ouders thuis. Volgehangen met briefjes met telefoonnummers, volgekalkt met afspraken en veel meer. De keukenkalender is leading bij de sociale planning. Vandaar dan ook het volstrekt logische idee van de digitale keukenkalender. Al een poosje geleden geschreven, tikje pompeus hier en daar, maar lees daar s.v.p. even doorheen. Denk nog steeds dat het een retegoed idee is. Maar dat heb ik wel vaker.

lees meer »

Dit is een idee voor een ideeėnsite. Zoals je kunt lezen, is het idee wat uitgebreider dan de site waar je nu op zit. Maar voordat onderstaande site er ooit is, heb ik een baard, ga ik op Tweede Paasdag naar een meubelboulevard en hoef ik niet na te denken wat ik op eerste en tweede kerstdag doe. Dus ben ik simpel begonnen. Snel en vies. In een blogje. Waarop dus ideetjes komen.

“Moet je niet doen! Dan jat iedereen je ideeėn!”, is het meest gehoorde commentaar als ik over deze site begon. Dat kan natuurlijk. Maar weet je? Nu staan ze op m'n harde schijf. In een fijn mapje stof te verzamelen. Ik gooi ze liever de wereld in. En dan zie ik wel wat ervan komt. Na 'Het beste idee van Nederland' en 'Dragon's Den' is nu gearriveerd in Nederland: De Eierdoos! Waar ik mijn ei kwijt kan.

lees meer »