Blood in, blood out had ik een paar jaar geleden tijdens mijn studententijd gezien en vandaag heb ik de dvd gehaald. Ik herinnerde me vaag nog de film over bendes in de gevangenis goed te vinden, maar ik was toch het meeste van de drie urende film alweer vergeten. En dus heb ik er opnieuw van genoten.

De film laat het verhaal van twee halfbroers en een neefje zien die vanuit dezelfde plek beginnen, maar verschillende eindbestemmingen hebben. Drie hispanics die verwikkeld raken in bende-oorlogen. Ingrijpende gebeurtenissen die ze alledrie op een ander pad zetten. Miklos eindigt in de gevangenis als leider van de bende La Honda, Cruz wordt een drugsverslaafde kunstenaar en Paco eindigt als politie-agent.

De film is stoer, geweldadig en het Spaanse taaltje dat vrij gemixt wordt met Engels is grappig. In de gevangenis vechten de Ariërers met 'chicanos' en de zwarten. Miklos is chicano, maar heeft wel een witte huid. Die verdeeldheid geeft hem problemen en mogelijkheden. In de hele film staat het maken van keuzes en de consequenties daarvan centraal.

Blood in, blood out is lange, mooie, stoere film die ik met plezier nog een keer zal kijken. En ondertussen wacht er nog een zwart-wit film op me, die ik ook op dvd heb aangeschaft. En dat schijnt nog altijd de beste film van alle tijden te zijn. Maar daar later meer over.