Hinzespinsels

To be or not to be...a tourist.
Phnom Penh - Nog voordat ik 's ochtends - of 's middags of 's avonds- een voet buiten mijn hotel kan zetten word ik al belaagd door minimaal 3 moto's (motorbike met bestuurder) die me een ritje aanbieden. "Hello lady! Motorbike?". Ook al wil ik alleen even naar de overkant van de straat. In het geval dat ik niet naar de overkant van de straat wil herhaalt dit ritueel zich om de paar meter. En dat terwijl ik toch zo mijn best doe om me als een local te gedragen. Zo eet ik Darian -fruitsoort en plaatselijke delicatesse die zo erg stinkt dat de meeste hotels verbieden om het mee te nemen naar je kamer-, gebruik ik geen toiletpapier en spreek zelfs een aardig mondje Khmer (toch zeker 3 woorden). Maar dat alles mag niet baten, ze lijken nog steeds door te hebben dat ik geen local ben...

Toch heb in een stad als Phnom Penh wel het gevoel dat ik -welliswaar in de hoedanigheid van toerist- nog enigszins deel uit maak van de maatschappij. Mensen weten wat ze aan je hebben en wat ze van je willen (meestal: je een of ander aansmeren of hun Engels oefenen). Iets wat veel minder het geval is op het moment dat ik me in minder toeristische omgeving beweeg. Daar staren mensen je echt aan en na en willen ze weten hoe het toch komt dat je zo'n andere ogen hebt (wat dan wel weer grappig is, en het moet ook wel raar voor hun zijn, alle Cambodianen hebben immers allemaal dezelfde kleur ogen).

De paradox is dan ook dat je meer toerist lijkt te worden naarmate je je in minder toeristische omgeving begeeft. De enige wijk waar ik echt een local kan zijn is in de plaatselijke backpackersghetto. Daar is het eten aangepast aan de westerse smaak, hebben de eettentjes gedempt licht en de wc's toiletpapier. Bovendien staart niemand me daar na en hoef ik niet na elke stap een of ander aanbod af te slaan. Jammer alleen dat je er weinig meekrijgt van het echte leven in Phnom Penh. Dan maar een toerist zijn...

Volgende bestemming: Up the Mekong! Eerst per bus naar Kampong Cham en vervolgens per boot naar Kratie. Belangrijkste bezienswaardigheid aldaar: De Zoetwaterdolfijn (Irrawaddy Dolphin).

Arianne schreef dit in Cambodja om 10.35 uur op 17 November.

Reacties

Roel Hinz schreef:

Leuk verhaal, je maakt heel wat mee zo te lezen! Voelt zeker wel vreemd aan in het begin zo'n andere wereld. Kom je ook bij die beroemde brug over the river kwai? (Of ben ik gek en is dat in een ander land).

Hinsje Roel

jobien schreef:

doet die dolfijn het nog??

waa schreef:

Dat beest maakt inderdaad een aardig aangespoelde indruk. Maar die Darian (ook wel Durian. Hangt er vanaf in welk land je zit) staat al jaren op mijn verlanglijst van nog te eten fruit. De stank schijnt nogal weerzinwekkend te zijn, maar de smaak omgekeerd evenredig lekker.

Op het gevaar af dat dit ding geen html pakt een poging tot een plaatje/link. Excuses als hierna baggertekst volgt:<br><br>

<a
href="http://www.smithsonianmag.s... target="_blank"><img
src="http://www.smithsonianmag.s...
width="148" height="153"></a>

waa schreef:

Mh. Dat werkt niet. Drat.

Dan maar zo. Leesvoer:

"On first tasting it I thought it like the flesh of some animal in a state of putrefaction.":

http://www.smithsonianmag.s...

waa schreef:

http://www.smithsonianmag.s...

Marijntje schreef:

He, interessant!

Mag ik het fijne weten van dat je geen W-Cpapier meer gebruikt? Heb je al een lange pinknagel?????? Of heb je een andere tactiek???? Nieuwsgierig!!!!!

In India heb ik me altijd afgevraagd wat ze met het water doen, want niemand heeft een natte broek nadat ze op het toilet zijn geweest en er is geen afdroog materiaal zoals een handdoek of papier.. Mysterie..

Arianne schreef:

De River Kwai (en brug erover) heb ik nog niet gezien, maar die is in Thailand en ik bevind me momenteel in Cambodja.
Verder: over de dolfijn op de foto durf ik geen uitspraak te doen, maar de dolfijnen die ik gezien hebben leken springlevend (wat ook betekend dat je er helaas niet zoveel van ziet als op de foto...) Hilltribe mensjes in nabijgelegen Wat (tempel) daarentegen waren des te meer zichtbaar en maakten veel goed. Zeker toen ze me gingen voordoen hoe je een sarong draagt. Na me eerst hartelijk te hebben uitgelachen omdat ik het blijkbaar verkeerd gedaan had...

En ik kwam er inderaad achter dat het Durian is ipv van Darian en dat stank en smaak omgekeerd evenredig werken kan ik niet meer dan geheel beamen! Heerlijk! (De smaak dan ;)). De structuur lijkt zowaar een beetje op hele rijpe franse kaas, die hier zelf natuurlijk nergens te krijgen is.

Tenslotte heb ik nog geen lange pinknagel nodig gehad. (Gadverdamme!). Hoe het komt dat ze nooit met een natte broek van het toilet afkomen is mij ook een raadsel, bij mij is dat regelmatig namelijk wel het geval... Waarschijnlijk veel oefening. Kan me voorstellen dat het te maken heeft met de hoeveelheid water die je gebruikt. Maar zo'n natte broek is gelukkig zo weer droog met de temperaturen hier. Dus ik blijf oefenen!

jorina schreef:

die dolfijn ziet er meer dood - of nep, of bewusteloos - dan levend uit!

Fred schreef:

Vreemd, die natte broeken; ik gebruik hier in Thailand al twee jaar het douchekopje naast de pot, tot mijn volle tevredenheid, en heb nog nooit een natte broek gehad. Onbegrijpelijk dat de westerse wereld deze hygienische manier van reiniging nog niet heeft ontdekt.

wow gold schreef:

This is my first time comment at your blog.
Good recommended website.